بذر سکوت          

شروع نوشتن مشکل است آن هنگام که سیاه کردن کاغذ کاری سهل و آسان می شود آنقدر سیاهی به سفیدی می کشد تا راه را پیدا کند آن هنگاه که راه را از روزنه ای ضعیف دید احتیاط می کند تا به بیقوله نیفتد و از ناکجا آباد عالم سر درنیاورد چون ممکن است عوام را بشوراند یا روشنفکران ومتفکران را از صحنه خاک خورده بیرون بکشد تا عوام به یک دیگر خروس قندی پیش کش بفرستند و دست روشنفکران را در حنا گذارند و کوس رسوایی بیگانه بنوازند تا در آن گیرو دار پول ذخایر ملی را در جیب هایشان مچاله کنند و خودی به جان خودی بیفتد و در یک عملیات غول مذهب سر سرای ملت را بر سرشان فرود آورد که فرصت حلاجی نباشد. از طرفی راه بر حلاجان در کوچه و پس کوچه ها ببندند که تشک های خواب را حلاجی نکنند مبادا که عوام کمر آسوده بر آن فرود آرند و این جو حاکم در سرزمین باستان پرستان ِ فریفتگان ِنان به نرخ روزخورها .....و در جامعه با ترافیک مذهبی رادیکال است علم را دست به عصا بردن کار آسانی نیست که آهسته وپیوسته رود نکند سکولارها مثل مور وملخ به جان مردم بیفتند مردمی که سر سراهاشان با تلی از خاک یکسان است و بذر سکوت در کوچه پس کوچه ها ...فرصتی باشد برای رو نمای خانه ها! بیچاره قلم از دست عوام و روشنفکر در محاصره است راهی باید یافت برای نجاتش .در یک جمله کوتاه همه دوستاران قلم متحد شوید..!